3 Haziran 2026 günü, Reha Muhtar’ın hayata veda ettiği o esintisiz gün şunu düşünmüş ve merak etmiştim: Reha Muhtar Reha Muhtar’ın vefatını nasıl anons ederdi?
Yayınlarında yıllardır çalışmış, ekibinde çok özel prodüksiyonlarında efor sarf etmiş bir televizyon emekçisi olarak Reha Muhtar’ın herkese göre acıklı son günleri gerçekten de bir haber anonsuna sığabilir miydi, ya da hakkı verilerek ağdalı cümlelerle bir manifestoya çevrilebilir miydi, bilmiyorum.
Öyle ya, yıllardır hem televizyon izleyicisinin bütün seyir deneyimlerini, haber alma arzularını ekranlardan yönetmiş, yönlendirmiş, sevilmiş/sevilmemiş bir isimdi, hem de televizyon yayıncılığına getirdiği tartışmalı, bol aksiyonlu, bol trikli, hınzır, virajlarla dolu, zorlu programların tavizsiz komutanı olarak da hırpalayıcı bir yönetici/patrondu.
Hakkında çok tartışmalı hatıralar, yorumlar paylaşılsa da bana göre en çelişkili yanı, yanı başında görev alıp da ayrılan çalışma arkadaşlarının tekrar kadrosuna dönmekte zorlanmaları ama bir o kadar da “iyi ki de Reha Muhtar’la çalışmışım,” diyerek performans günlerinin hakkını teslim etmeleriydi. Reha Muhtar’la çalışmış olmak bana göre en az iki kuşak boyunca bir statü değeri olarak varlığını koruyacak görünüyor.
Uzun yıllar ratinglerin zirvesini terk etmeyen bir yayıncının o kadar da rating getirmeyen kişisel aile draması ve etrafında dönen hikayeleri, istisnasız üzülerek takip ettim. Biraz da makus talihini zamanla rengini yitirip çatlamaya başlayan ve estetiği bugün de tartışılan Siyah Kare tablosunun kederine benzettim.
Danemin ilklerine imza atan ekibinin hazırladığı haber videolarında, ‘Az Sonra’larda, tanıtım ‘vtr’lerinde, ‘dan dan’lı ‘teaser’larda tansiyonu arttırmak için sık sık montajda ‘fade to black’ tercihi kullanılırdı. Olmadık anlarda ekran kararır, birden açılır, yeniden siyaha düşer ve yeniden aydınlanırdı. Reha Muhtar’ın bütün programlarında konuk olarak aldığı ve içerik öznesi kıldığı çok sayıda hayatı kararmış ya da kararmaya yüz tutmuş insanlar, bu kurguların vazgeçilmez modelleri olmuş sonra da ekranlardan uzak durmuştu.
Yayınlarında reality esansını çok seven Reha Muhtar’ın bizzat siyaha düşmesi ise aslında vefatından çok önce, ekranlardan ayrılmasıyla başlamıştı. Artık kendisiyle çalışma eforu kalmamış ekip arkadaşları ve yine kendisiyle çalışma stresine dayanamayan yeni kadroların hattında, Reha Muhtar en iyimser ifadeyle yalnız kalmıştı.
Bugün, ekibinde çalışanların neredeyse tamamının medyanın hangi platformlarında başarıya imza attıklarını fiyakalı fiyakalı sözlerle sıralamaya gerek yok. Dönemin izleyicisi, her nerede yaşadığını bilmeden, bugün de Reha Muhtar ekolünün nefes almaya devam ettiğinin zaten ayırdında.
Bu kısa yazının başında belirttiğim gibi vefat günü, ‘Reha Muhtar Reha Muhtar’ın vefatını anons etseydi nasıl anons ederdi?’ diye gerçekten de çok merak ettim. Günler sonra vazgeçtim, merak etmeyi bıraktım, hayal ettim:
Ben Reha Muhtar’ın, Reha Muhtar’ın vefat anonsunu hiçbir şey demeyerek, sadece izleyicinin gözlerinin içine muzip muzip yarım bir tebessümle bakarak yaptığını imgeledim. Öyle istedim. O yarım tebessümün de aslında hepimizin hayatındaki bütün yarım kalmışlıklara sade bir selam olduğunu düşündüm. Sonra bu sitemsiz, keşkesiz, eğersiz, meğersiz yarım tebessüme ben de yarım bir tebessümle karşılık verdim.
Fakat bununla yetinmedim. Reha Muhtar’ın beden terkiyle ressam Malevich’in meşhur eseri Black Square’in rengini yitirip çatlaması ve alt yüzeyden başka renklerin çıkması, yani adeta o siyahi boşluğun geç de olsa nefes aldığının fark edilmesi ve diğer alanlara doğru yeni yollar teklif etmesini bir kez daha hatırladım.
Kanaatim şu ki: Sanki Reha Muhtar’ın bütün o yerden yere vurulan, türlü efektlerle izleme deneyimini bir korku duygusuna eviren ve dozu yükseltilmiş melodramlarla duygulu insanların kalplerini ağrıtan yayıncılık anlayışı da bir zaman sonra, büyük çatlamalar ve büyük kırılmalar yaşayarak, başka kompozisyonların ve alabora edilmiş rating dertlerinin şimdilik loş koridorlarına kapı açacak.
Okan VAROL
Görsel: Kazimir Malevich – Çörnıy Suprematiçeskiy Kvadrat/Черный супрематический квадрат/Siyah Süprematist Kare/Black Square (1915).
Fotoğraf: İstanbul – Star Gazetesi haber küpüründen, Star Tv Haber Stüdyosu (2002)